منطق خودم را با تمام صبحانه های خوب قاطی کنم.

درها را روی زمین بخوابانم چون از ایستادن خسته شدم.

این جور وقت ها من از خود زندگی پهن تر هستم  و دستم به همه ریگ های دنیا می رسد.

این جور وقت ها من ناهارم را یک ساعت بعد از واقعیت می خورم.

                          معمولا روی پله های جمعه می نشینم  و ۴/۳  قناری را می شنوم .

   ***من برای زندگی خودم را اندازه گرفته ام . یک پنجره و نیم طول خوشی های من است***

                     نامه ای به نازی-تهران ۱۲ مرداد

                                   برگرفته از کتاب "هنوز در سفرم".